Day 48: Happyness

i am still unemployed pero masaya pa rin naman ako,hehe. the reason being is because i have my family with me. my husband who supports me kahit anong gawin kong tumbling sa buhay. may 2 kids na kahit yung isa e nuknukan ng kulit and yun isa naman ay super galing mamuyat, still they make me happy. just looking at my 3 boys (husband + 2 kids) makes me feel HAPPYNESS!

my husband and i always try our best na magkaron ng time for ourselves, no matter how busy we are, before we sleep, kailangan may kwentuhang magaganap. yeah right, mga malisyosong readers (errr, meron ba?), kwentuhan lang ang aking tinutukoy, hindin yun tipo ng 'time for ourselves' na iniisip nyo bwehehehe. although, pwede rin maganap yun syempre :p. bago kami matulog nagkukwentuhan muna kami ng mga bagay na naganap sa maghapon namin. we only stopped doing that nung magbuntis ako last July. kasi basta wala akong pagkakaabalahan sa bahay, natutulog ako. well, alam nyo na ang buntis. hayok sa tulog! haha. then of course after 9 months i delivered our baby, so busy naman kami sa aming newborn kaya wala pa ring time to make kwento...but now, we're back in business! and i am so happy that again nagchichikahan na naman kami ng mga pangyayari sa buhay naming dalawa.

last night was one of the best nights i have ever had siguro. oh teka, not because nagtumbling ako sa kama ha (haha). i am happy kasi for the longest time, napagusapan namin yun mga pangyayari sa married life namin that happened few years ago. from 2004 till present ang kwentuhan namin. actually, at first we were not talking about our marriage, nakikialam kami sa marriage ng may marriage (haha) then without realizing napaguusapan na pala namin yung samin. we talked about how and why he cheated on me 3 yrs ago, bakit ako naaddict sa chat when he was still in Pinas..he even asked if i really had a boyfriend online (LOL), how we almost separated and everything as in everything na hindi namin sinubukang pagusapan before. why? ayaw lang namin harapin, ker nyo ba? hehe..but sabi nga it is always better to talk about the storm, once the storm has passed. wag mo sabayan ang lakas ng ulan at hangin, moment ng bagyo yun, wag mo sya agawan ng eksena. hayaang humupa, matapos ang 'unos' then you talk about it. mas pleasant, mas magaan.

in any case, i am just blabbing here. wala lang, i am just happy that my husband and i again spent almost 2 hours talking..just talking about our family. the kids, our marriage, our life....kapag ganito ang tema, masarap mag asawa..hehe

sana ganito na lang lagi...HAPPYNESS!!!

Day 47: Time flies so fast....

Hello Gabriel,

Parang kailan lang kasing-liit ka pa ni Gelo. Ang cute mo pa nun eh, ngayon pacute ka na, hehe. Hindi ko halos namalayan na 8 years old ka na. Akalain mo halos magkasinglaki na pala tayo. Parang kailan lang pinaglalaban kita,  ngayon ikaw na lumalaban sakin (haha).

Kidding aside, I just want you to know that from the day na nabuhay ka sa aking wonderful womb hanggang sa ma-erase na ko sa mundong ito, love na love ka ni mommy.  Although lagi tayo nag-aaway because of your kakulitan, I hope na maunawaan mong para sayo lang naman lahat ng sermon ko. Mom only wanted you to know the right from wrong. Mahirap mabuhay ng walang nanay na nag-ga-guide sayo habang lumalaki. Just like what I always say..MANIWALA KA SAKIN, CHLOE!...naexperience ko ang paglaki ng walang Mama sa tabi so alam ko.  Hindi namin gugustuhin ni Daddy na mapahamak ka that's why we always try our best na ituro sayo ang tama. At tulad ulit ng sinasabi ko..HINDI LAHAT NG PWEDE (gawin)...AY DAPAT (gawin)!

Sana lahat ng tamang pag-uugali na tinuturo namin ni Daddy sayo ay di mo makakalimutan. Sana rin wag ka magtatampo o magtatanim ng sama ng loob samin dahil lagi ka namin pinapagalitan. Tinuturo lang naman namin sayo ang tama. Gusto lang namin mapabuti ka tulad ng ibang magulang sa anak nila. Gusto lang namin na sa paglaki mo dala-dala mo yun values na tinuro namin at di ka lalayuan ng mga tao dahil masama ugali mo. Inborn ang pagiging malambing at makulit mo pero sana minsan wag sosobra at nakakairita rin naman, hehe.  Alam mo bang kahit nagagalit na ko sayo, napapatawa mo pa rin ako sa mga bloopers at punchlines mo. Like kahapon binibiro kita na manonood tayo ng BOLD! Then I asked you kung alam mo ba yung BOLD...sabi mo...OPO, IBIG SABIHIN NUN KALBO! wahahahah...di ba BALD ata ang ibig mong sabihin, nak? hehe..you're so corny! o di kaya naman ng minsang itanong mo kung bakit ang mga patay sa eksena sa palabas ay walang oxygen?! PATAY na nga di ba, bat pa lalagyan ng oxygen...LOLS ka talaga anak!

hay, I know you are too young to understand what we are tying to tell you right now but I know that you are a smart kid and little by little you'll understand what we mean and we hope that in time you'll be grateful that we have thought you the right things..

Gusto ko lang sabihin rin sayo na kahit magbinata o mag-asawa na kayo ni Gelo..you, two, will always be Mommy's little treasures. Kayo ang the best blessing na binigay ni Papa God samin kahit pa matitigas ang  ulo nyo, alam ko naman na nagmana lang kayo samin ni Daddy, hehe.

I love you 'nak! Wish ko ngayong birthday mo is good health and sana mabawasan ang kakulitan mo lalo na ang pagiging pilosopo. Wish ko rin na mag-stay ka sa pagiging malambing and maasikaso sa kapatid mo. Sana wag mo kakalimutan maging polite at maging thankful ka sana sa lahat ng blessing na natatanggap natin. Sana kahit papano naging masaya ka sa birthday party na binigay namin.

Actually, I have a lot of things to say pero baka abutin ng 100 page tong sulat ko e hindi pa rin tapos ang gusto ko sabihin. Basta in short, mahal na mahal ka ni Mommy at Daddy and palagi kami andito para sa inyo ng kapatid mo!!!!

Happy Birthday Kulet!!!!

Day 46: Nosebleed Moments

my eldest son is turning 8 bukas. ambilis ng panahon, parang kailan lang bulinggitong pa sya ngayon damulag na, hehe. anyways, alam nyo bang hindi ko alam kung san ko pinaglihi yung batang yun at bakit sobrang DALDAL! di naman ako madaldal? madaldal ba ko? matanong ba ko? hindi naman diba? hehe. sabi nga ng pinsan ng daddie nya, siguro nung maliit pa sya pinakain sya ng mga 4 na keps ng baboy..kasi daw sobrang daldal nya! hahahahaha..hindi ko alam kung bakit yan ang sinasabi kapag may madaldal na tao..kesyo pinakain daw ng keps ng baboy. bakit, madaldal ba keps ng baboy? waaaaaaaaa

in any case, gusto ko lang i-share yun mga nosebleed moments ko with my panganay...

Kakulitan 1:

while watching TV..nakita nya yun word na PAST LIFE?

CHLOE: Ano ba ang PAST LIFE? Ito ba ay MABILIS na BUHAY?

KAUSAP: errr....(speakless! hahahah)

 ******************************************************************************************************

Kakulitan 2:

while watching Killing Fields...

CHLOE: Ano ba ang Killing Fields? Ito ba ay PINAPATAY na FIELD? Kahit anong field, basta halaman?

AKO: suntok, nak..gusto mo? (bwahahah)

 ******************************************************************************************************

Kakulitan 3:

Nakita nya yung nakalagay sa isang building na - - - TO LET

CHLOE: Ano ba ang TO LET? Wrong spelling ba ito ng TOILET?

AKO: (dali-daling nangunguha ng tissue at tutulo na ang dugo sa utak ko! hahahahaa)

******************************************************************************************************

Kakulitan 4:

since wala kami magawa mag-ina kahapon, we decided to go to the mall at optical shop cause i need new contact lens na..

Optical Shop:

Kailangan ko sya iwan sa labas ng shop kasi susukatan nga ang aking mata pero I am afraid that he might break something outside so pinagpaalam ko na kung pwede sumama sya sa loob, at pumayag naman yun optometrist provided that he'd behave..lol

ME: OK, wag ka daw magulo.

CHLOE: OK po...(pero ikot sya ng ikot sa maliit na testing area..hehe)

ME: Huy, wag daw sabi magulo e.

CHLOE: picturan na lang kita para souvenir

ME: OK

CHLOE: Ayan meh, ganda! Muka kang robot!

and he showed me this picture



 waaaaaaaaaaaaa...ayus sa compliment anak ko di ba??

Then after eye testing, lumabas na kami sa showroom para mamili ng contact lens and magtingin ng bagong eyeglass for me.. since wala ang husband ko to give me opinion kung bagay ang eyeglass sakin, si Chloe na lang tinanong ko.

ME: Chloe, bagay ba sakin toh? (showing him one of the eyeglasses)

CHLOE: Opo meh, ganda. Para ka lang si Betty La Fea

toinks!!! ayus!!! hahaha

After sa Optical Shop we decided to go to H & M...at syempre di pa rin matigil ang bibig ng anak ko mula optical shop hanggang sa H& M..mga siguro nasa 5-7 minutes walk lang naman yun..pero nonstop sya sa walang katuturang pagdadaldal. Then, he saw one of those thingies na niroroll sa damit para maalis yun himulmol or puti-puti sa damit. nalimots ko na yun tawag, haha!  Anyway, eto naging usapan namin:

CHLOE: (pointing to that 'thingie' nga) Meh, dapat yun ang ginamit ni daddie sa paglalagay ng design sa wall ng bahay natin!

ME: tungek! alam mo ba kung ano yan?

CHLOE: hindi po

ME: pang-alis yan ng puti-puti sa mga black na damit. di yan pang-painting!

CHLOE: oo nga, hindi naman ganyan yung sinasabi ko eh!

errr, mali ba ko ng unawa sa unang sinabi ng anak ko na dapat ganun ginamit ng tatay nya?! hahahha

ME: Ok fine. Manahimik ka na dyan (magbabayad na kasi ako sa counter)

CHLOE: Meh, dapat kasi wallpaper nilagay ni daddie sa bahay.

ME: Ehhh, border nga lang gusto ni daddie mo eh

CHLOE: mas maganda kung wallpaper, yun lalagyan mo lang ng paste tas didikit mo sa pader ng buo!

ME: Ehhh. border nga lang daw! Alam mo ba kung ano ang border?

CHLOE: Opo! Yun mga tenant natin sa bahay!

ME: waaaaaa....(muntikan ng mag-collapse!!!) anuveh?! B-O-A-R-D-E-R yun at hindi B-O-R-D-E-R

CHLOE: ahhh, hehe. magkaiba pala yun?....ng spelling??

ME: (am turning violet na!)

Kalain nyong WALLPAPER ang pinaguusapan namin sukat isali yun mga tenant namin sa bahay...hahahaha..buti na lang mag-inang Indiana at isang Araba ang nasa likod namin kung hindi malamang nag-collapse na rin yun sa pakikinig pa lang sa anak ko hehehehe

So after H & M, nagdecide na kong umuwi bago pa ko himatayin sa mall. On the way to the parking, nadaanan namin yun coffee shop na Second Cup...

CHLOE: (serious ang itsura) Meh, asan ang First Cup?

ME: ..........(tuluyan na kong nag-collapse! hahahahaha)

ay naku sinasabi ko sa inyo (yes, sa mga iilang readers ko..lol) kung nalulungkot kayo sa buhay, paparentahan ko anak ko para aliwin kayo hahaha..or kahit libre na, mapahinga lang ako sa isang araw na kadaldalan nya...hehehe..masusulit naman talaga ang maghapon nyo with Chloe, NO DULL MOMENTS, or rather, NO QUIET MOMENTS hahaha.pero kahit ganyan anak ko love ko yan, hihihi...

Love you Chloe..Happy Bortdey!!! Wish ko lang matuwa ka sa mga robots na regalo namin sayo bukas!!!!! Atin-atin lang ha, actually si Daddie mo yun may type ng mga Robots na binili namin, kaya sya yung nasunod sa mga designs hahaha..but I know you'll love it! May bago ka na namang kakalikutin :)

Day 45: Is this some kind of a replay?

I went to my 4th interview today *sigh*. hindi ako napapagod sa pag-attend ng mga interviews but what pisses me off (a bit) is the fact that i am beginning to get tired with the 'finale'...ganito kasi ang eksena na laging nangyayari sa interviews ko..

interviewer: ok, ariza tell me something about yourself

me: oh well, i am one of the unfortunate casualties of this F^&!*ing recession. i am now unemployed and begging all the headhunters to shortlist my CV and currently bugging my friends to pass my CV to their bosses and insist that they need additional staff even though they don't really need one! my phone is always beside me, hoping against hope that somebody would call me for an interview. in fact, i am not missing any calls nowadays. isn't that great? if some people do collect stamps, i collect Gulf News - Appointment Section. But you know, I would rather call that section a DISAPPOINTMENT SECTION cause I am not getting anything from that page..nothing at all! Alright, I think I have said too much about myself now. Is there anything else that you would want to know about me?  (you see, this is the part where i am selling myself..at binebenta ko ang sarili ko ng bonggang-bongga!)

at matapos ang mahaba pang tanungan....

interviewer: ok, how much is your previous salary, if I may ask?

me: i used to get $100,000 US all inclusive every month (haha in my dreams!)

interviewer: great...now tell me how much is your expected salary

me: uhmm, i am expecting to receive at least $100,000 US monthly plus medical for me and my family, air ticket every 6 months, for me and my family as well, car allowance, free housing and a hefty bonus every year! i do understand the current market situation hence I am not asking for more (eksena! haha)

interviewer: alright. you know i am very much impressed with you and your CV but as you know we are still in process of interviewing some candidates and we still have like thousands of people like you who were F$%#ed by this recession and looking for a job. once we are done with our interviews, we will give you a call, say in 2 YEARS or so, to inform you of the outcome. (memoryado ko na yun linya ng mga nagiinterview sakin!)

me: oh great!

tas bababa na ang puting tabing para sa pagtatapos ng eksena. ganyan lagi ang nangyayari sa interview ko. pakiramdam ko nanonood ako ng isang palabas na paulit-ulit ang nangyayari. yun tipo bang hindi pa man natatapos ehh alam mo na agad ang ending. pero kada attend ko sa interview syempre ako yun tipong nanood din ng replay na pelikula na alam ng mamamatay yun bida ehhh still umaasa na iiwas yun bida sa bala for the 2nd time around..heller, alam ng babarilin sya di pa rin umiwas? hak hak corny!

di ko nga alam kung may mali ba sa pagsagot ko? hahahah..syempre di naman ganyan talaga ang usapan but more or less ganyan ang nangyayari. after magtanungan ng expected salary, to think na mashado ko na ngang binababa ang talent fee ko. kinakailangan pa rin pag-aralan ng mga HR na yan kung ako ba ay swak na maging tambay ng opisina nila or may mas malala pa sakin at yun ang papaboran nila. can't they just say, I AM SORRY YOU ARE ASKING WAY TOO MUCH THAN YOU DESERVE SO GET THE HELL OUT OF MY OFFICE! ? hahahahah.

meron pang eksena na nareciv ko sa email asking if i am still looking for a career opportunity and is willing to relocate. sinagot ko naman ng maayos ang email at kung bakit until now e di naman ako tinatawagan. pinacheck ko kung kani-kanino ang reply ko and OK naman daw. hindi ko alam kung engot talaga ko o sadyang di lang nila  ko gusto waaaaaaaaaaaa

anyways, magpapaka-positive na lang ako at baka sakali maka-attract ako ng positive energy sa kasalukuyang situation ko.  i know naman na nangyayari to sakin kasi kaya ko daw toh lampasan sabi ni Bro! i trust Bro kaya Thy Will Be Done na lang...kakanta na lang ako ng Que Sera, Sera hanggang makatagpo ako ng trabaho hehe..

AT SANA MALAPIT NA YUN!!!

Day 44: Marital Problem

natagpuan ko toh sa blog ng friend ko and nakakatuwa sya kaya ishe-share ko..hek hek

may mai-advice ba kayo sa letter sender??? hahahahha

Day 43: Journal-Journalan ng isang UNEMPLOYED

it has been almost a month na rin pala since i got unemployed. whew! ambilis ng panahon. mabilis pa sa podracer ni Anakin..lol..afterschock to ng panonood ng Star Wars Marathon..lol talaga!  from time to time naiisip kong mainis sa nangyayari especially kay Bernard Madoff na syang isa sa mga sanhi ng pagkawala ko ng trabaho hehe. you deserve to be in prison, mister! hmf!

anyways, since hindi na nga ako pinabalik pa sa trabaho at ako ay naterminate OVER THE PHONE wala na akong ginawa kung hindi ang humarap sa PC at libutin ang lahat ng website ng headhunters sa UAE just to find a job. i still have until end of September bago cancelin ng dati kong company ang residence visa ko so i still have time kahit papano. hay life! magmula nga ng mawalan ako ng work, eto na naging routine ng buhay ko....

9am - wake up with Gelo (or sometimes earlier than that, depende sa gising ng aking bunsutil)

10am - start browsing the net; check facebook, friendster and emails

12pm - try to have lunch..magana kumain kung may good news sa email pero on diet kung puro regret letter ang laman ng inbox ko hehe

2pm - balik sa net..hahalughugin lahat ng pwede pag-applyan

3pm - will take a nap with Gelo or play with Gelo depende sa mood na naman ng bebe ko

6pm - will take a shower kasi parating na si habibi (haha)

7pm - will take dinner

8pm - wala na gagawin kung hindi tumitig sa TV at panoorin ang lahat ng soap opera ng Pinoy TV

12am - will try to sleep

2am - gigising para padedein si bebe o palit diaper

5am - gigising ulit para padedein ulit si bebe or palit ulit diaper

9am - alam nyo na kung ano kasunod no? haha

yan ganyan ang buhay ko sa panahong unemployed ako. i have attended couple of interviews last week. yun isa sa headhunter na Core Elements, i'd say nasayang ang oras ng pagpunta ko kasi they don't have any job naman for me, hmf! pinapunta lang ako para interviewihin kuno at iregister sa kanilang database tas pinagbayad pa ko ng 150dirhams. although i was told not to pay, e sa bilis ng pangyayari, nagbayad pa rin ako haha. the other one was in Al Ain (part ng Abu Dhabi, 2 hours drive from Dubai ). the interview went very well, i think. nagkatalo na lang sa demand ng talent fee.  it was a panel interview, as i said, i think i did well naman pero syempre depende sa mga naginterview sakin..lol. i am still waiting for their call whether i am hired or not, they told me to wait until end of July. well, maghihintay na lang ako ng call, ano pa bang dapat kong gawin.

in between pala dyan sa aking schedule ay ang pagsesermon naman sa panganay kong ubod ng kulit. as in makulit pa sakin hehe. napapractice ang voice box ko ng bonggang-bongga. minsan si Lord nakakatuwa rin kung mag-grant ng wish. dati binibiro ko husband ko. sabi ko ano kaya feeling ng housewife kasi i have been working for 10 years na rin. siguro naasar si Lord sa biro ko, ayan pinagbigyan ako. He gave me a chance to be a HOUSEWIFE! sana lang wag nya patagalin diba? hahaha

oh well, it's almost 11pm na dito. i will try to sleep na. manonood muna ako ng Eat Bulaga (for the 3rd time) with my husband and Gelo. nagpapaantok pa rin kasi sila...

wish me luck on my job hunting. sana naman di na mashadong lumayo yun job na hinahanap ko di ba? hehe

Day 42: Sa Wakas

hay buhey, parang guley! haha

bumisita lang ako sa bahay kong inaagiw na...busy kasi ako sa paghahanap ng bagong mapagkakakitaan..ang hirap maging unemployed huh..lol..pero good thing sa pagkakatanggal ko sa work ay nagkaron ako ng more time with my babies...hay masarap din maging plain housewife..hehe

ge ge kita kita sa blogosperyo!

pahabol inarte:
miss you na pala mga friends like pajay, joshie, onats, turon, gas dude and others..lol..bisita ako sa blogs nyo pag may time na..gotta run!!!