Day 23: Bakit Wala?

may natanggap akong balita ngayong umaga

isang malunkot na balita...hindi lang pala malunkot...isa syang masamang balita

ang di ko maintindihan ay kung BAKIT parang wala akong maramdamang REAKSYON ng puso ko nang mabasa ko ang balita...

di ko alam kung BAKIT...

nakaholiday ba ang 'sense of feeling' ko?

tinatamad bang makiramdam ang katawan ko?

BAKIT di ko magawang umiyak dahil sa balitang natangap ko?

BAKIT di ko makuhang makaramdam ng lunkot...maigi pa nung nalaman kong namatay si Daboy o kaya si Marky Cielo...

sa dami ng BAKIT na gusto ko sagutin parang lalo akong nahihiwalay sa emosyon ko..

ang alam ko dapat malunkot ako..dapat mag-alala ako...at higit sa lahat dapat umiyak ako

pero BAKIT WALA???

hindi ko talaga maintindihan...

habang tinatayp ko toh nasa paligid ko ay tatlong batang abala sa panonood ng Disney Channel..lalong di ko mahalunkat kung saan man nagtago ang lintek na emosyon...gusto ko makaramdam ng lunkot..gusto ko umiyak..pero ala e...isang MALAKING emptiness lang ang nararamdaman ko...

oh wait, may nararamdaman pala ako...EMPTINESS!

hay..alam ko mali ito..alam ko hindi dapat ganito...

iniisip ko na isa marahil sa mga dahilan kung bakit ganito ang nararamdaman ko (o yeah, ngayon alam ko ng may nararamdaman din pala ako) ay ang kadahilanang hindi naman ako lumaking kasama sya. wala akong 'memories' na aalalahanin at panghihinayangan.

wala naman akong masyadong alam tunkol sa kanya kung hindi ang pangalan nya at kung anong relasyon ko sa kanya. ang alam ko lang masungit sya. ang alam ko lang....ahhh basta!

ngayon, nakarating sa akin ang balitang sinugod sya sa ospital...bakit di ko maramdaman ang lunkot na dapat nararamdaman ko sana? bakit di ko magawang umiyak sa posibilidad na 'mawawala' na sya....

BAKIT??!!!